හද විල කළඹන ගි ජල රේඛා -Sundara Geeyaka Arambuma-2

ටික දවසකින් මේ පැත්තෙන් සද්දයක් නැති හන්ද ඔන්න අද මම මගේ පලවෙනි සටහන මෙහි තබනවා.......
මේ සින්දුව ගැන මීට කලින් මෙහි සඳහන් වී නැතැයි සිතමි.
මේක මගේ හිතට අල්ලලා ගියේ ඉතාමත් පුංචි සන්දියේදීමයි...ඒ වෙන මොකක්වත් හන්ද නෙවෙයි,මේකේ තියෙන ළයාන්විත නාද මාලාව හන්දයි...පස්සේ පස්සේ දැනුම් තේරුම් ඇති කාලෙක තමයි මේකේ අරුත් රසය විඳින්න පටන් ගත්තේ.
ඒ හදබැඳී නාද මාලාවට මේකේ වචනාර්ථයෙන් තවත් ඌන පුරණ සපයලා තියෙනවා මිසක් කිසිම අසාධාරණයක් ඉෂ්ට කරලා නෑ කියල මම හිතනවා......
මේක ගායනා කරන විශිෂ්ට පුද්ගලයා ගැනත් සඳහනක් තැබීම වටී වයි සිතමි.භද්‍රජි මහින්ද ජයතිලක නම් ඒ අසහාය කලාකරුවා ගායනයට,වාදනයට රුසියෙක් මෙන්ම ඉතා දක්ෂ සිත්තරෙක්...
මේ ගීතය මගේ සිතට හොඳින්ම වැදුනේ මම ඉස්කෝලේ 11 වසරේ ඉන්නකොට භද්‍රජි මහත්තයා අපේ ඉස්කෝලෙට ආවා මොකක් හරි වැඩමුළුවකට.එදා මෙතුමා වේදිකාව උඩ ගිටාරය වයමින් මේ සින්දුව කියන ගමන්ම බෝර්ඩ් එකක පාට ප්ලැටිග්නම් පාවිච්චි කරලා හරි අපුරුවට ඇඳපු බට්ටිත්තගේ රුපය මගේ හිතේ තාමත් මැවිලා පේනවා.....

හන්තාන කඳු පෙළ හඳට ආවඩා...
සරසවියට පිණි පොදක් වැටෙනවා...
මගෙ හද මැදුරට අඳුර ගලනවා...
බට්ටිත්තෙක් මගෙ දුකට හඩනවා...

කෝ ඈ..
කොහෙද මගෙ රන් කිරිල්ලී..
ඇයිදො ගියෙ ඉගිල්ලී...
මා මෙහි හැරදා...
ඈතයි...
ඔබ ගියෙ දුර ඈතයි..
නිවහන මගෙ සීතයි..
එන්න යළි පියඹා...

මා මෙන් තනි උන බට්ටිත්තෝ..
ගොම්මන් අඳුරට බිය වීදෝ..
විරහ ගීය මගෙ ගයනවදෝ..
මා සනසන්නට හඩනවදෝ..

පියඹා යන්නට මට නම් බෑ..
ඈ සරසවියට එන්නෙත් නෑ..
ගග ලග පෙම් තොට පාළු වෙලා..
මල් පෙති බොර දියෙ මලින වෙලා...

කෝ ඈ..
කොහෙද මගෙ රන් කිරිල්ලී..
ඇයිදො ගියෙ ඉගිල්ලී...
මා මෙහි හැරදා...
ඈතයි...
ඔබ ගියෙ දුර ඈතයි..
නිවහන මගෙ සීතයි..
එන්න යළි පියඹා...

ගායනය:-භද්‍රජී මහින්ද ජයතිලක


මේක පේරාදෙණිය සරසවියේ ඇතිවූ පෙම් හුටපටයක් ගැන කියවෙන සින්දුවක්.....
සරසවියේදී බොහෝ දෙනා පෙමින් බඳුනට ඉන් සඵල වෙන්නේ ඉතාමත් ස්වල්පයයි...මේ ගැන සරසවි අධ්‍යාපනය ලබපු අයට ඉතින් අටුවා ටීකා ඕන නැහැනේ.....
තමුන්ගේ පෙම්වතියගේ නික්මනින් සිත් තැවුලට පත්වෙලා තමියම කල්පනා කර කර ඉන්න පෙම්වතාට ඇහෙනවා ලඟපාත ගහක ඉඳන් බට්ටිත්තෙක් හඬ දෙනවා....
බට්ටිත්තට කරන ආමන්ත්‍රණයක් හැටියට තමුන්ගේ හිතේ හිරවෙලා තියෙන දුක් සුසුම් මේ තනිකඩ පෙම්වතා වා තලයට පිට කරලා හරින්නේ මෙන්න මෙහෙමයි....

හන්තාන කඳු පෙළ හඳට ආවඩා...
සරසවියට පිණි පොදක් වැටෙනවා...
මගෙ හද මැදුරට අඳුර ගලනවා...
බට්ටිත්තෙක් මගෙ දුකට හඩනවා...

කෝ ඈ..
කොහෙද මගෙ රන් කිරිල්ලී..
ඇයිදො ගියෙ ඉගිල්ලී...
මා මෙහි හැරදා...
.

හන්තාන කඳු වැටියට උඩින් පායන හඳ හරිම ලස්සනයි....කඳු වැටිය හඳට ආවැඩුවට මට අද ඒ ලස්සන ඉස්සර විඳගත්තා වගේ විඳින්න අමාරුයි.මොකද එදා ඒ හඬ පායනකොට ඒ හඳේ ලස්සන තවත් කෙනෙක් එක්ක බෙදාගෙන විඳපු මම අද තනියම කොහොම ඒක රස විඳින්නද?
පරණ මතකයන් හිත පාරනවා......
කල්පනා සාගරයේ කිමිදෙමින් ඉන්නකොට හිතටත් හොරෙන් ඇස් කෙවෙනි තෙත් වෙත්දී මට ඇහෙනවා කොහේදෝ ඉඳන් බට්ටිත්තෙක් සින්දුවක් කියනවා....
මගේ ගීය වගේමයි...ඒ ගයන්නෙත් බොහොම සෝබර හැගීමක් දැනෙන ස්වර මාලාවක්.
දුක කියන්නෙත් පුදුම සිතුවිල්ලක්,මොකද වෙනදට බට්ටිත්තෙක් කෑ ගහන නාදේ මට වගේ වගක් නොවුනට අද මට ඒක,මගේ හිතේ දොම්නස වැඩි කරන තවත් ශෝකාලාපයක් සේ හැඟෙනවා....
මේ අපුර්ව පද පේලි වල තියෙන ගුණාංගයක් තමයි අවට වටපිටාවත් ඇසුරු කරගෙන හිතේ තියෙන වේදනාව මුදා හරින එක.....
මට වගේම බට්ටිත්තාටත් දුක පොදුයි.....කැදැල්ල අතැරලා දුරකට පියා සලපු කිරිල්ලිගේ සොවින් බට්ටිත්ත තැවෙනකොට මහේ හිතේ ඇඳෙන අඳුරු සෙවනැලි සිත ගොඩාක් බර කරනවා.....
මොන දේ තිබුනත් වැඩක් නෑ...ඔබ නැත්තම් මගේ ලොව පාලුයි..
ඈතයි...
ඔබ ගියෙ දුර ඈතයි..
නිවහන මගෙ සීතයි..
එන්න යළි පියඹා..
ඔයා කවද හරි එනකන් මම අනන්තය දිහා බලාන ඉන්නවා.....(නොඑන බව දන දැනත්)

යන්න කලින් ලියන දේ හිතේ පැහැව පැහැව තිබුණා අර ගඩුව වගේ.........

අපේ ඉස්කෝලේ 2011 සාහිත්‍ය උත්සවයේ ආරාධිත දේශකයා වුනේ රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ මහත්මයා. මේ කියන්න හදන්නේ ඒ දේශනයේ කොටසක්.
ඔන්න දවසක් රත්න ශ්‍රී මහත්මයාට මිතුරෝ කිහිපදෙනෙක් එක්ක රාජකාරී කටයුත්තකට දඹුල්ල පැත්තේ යන්න සිද්දවෙනවා. මේ යන අතරතුර කට්ටියට පුංචි තිබහකුත්, තෙහෙට්ටුවකුත් දැනුන නිසා පාරේ අයිනේ තිබුන පුංචි ගෙදරකට ගොඩවැදිලා කට්ටියගේ තිබහ සංසිඳුවගන්නට වතුර ටිකක් බොන්න හිතනවා. ඉතිං එහෙම ගිය ගෙදර ඉඳලා තියෙන්නේ ටිකක් වයසක පුද්ගලයෙක්. රත්න ශ්‍රී මහත්මයා ඔහුගෙන් වතුර වීදුරුවක් ඉල්ලගෙන බොන අතරෙම මේ ගෙදර වටපිටාව දිහාත් ටිකක් බලනවා. මිදුලේ එක කෙලවරක තියෙන ගහක් යට හොඳ ලස්සනට හදපු මල් පහන් එහෙම තිබුනලු. ඒ ටික වටපිටාව බලන ඕනම කෙනෙකුට පැහැදිලිව කැපිලා පේනවාලු. රත්න ශ්‍රී මහත්මයා මේ වයසක පුද්ගලයාගෙන් ඇහුවලු ඒ ගහ යට විශේෂයෙන්ම මල් වවන්න හේතුව.
"එතන තමයි මහත්තයෝ මගේ සුදු බණ්ඩි නිදාගෙන ඉන්නේ..... " වයසක පුද්ගලයා රත්න ශ්‍රීට කියනවා. වැඩි විස්තර අහනකොට රත්න ශ්‍රී දැනගන්නවා සුදු බණ්ඩි කියන්නේ ඊට වසර ගණනකට පෙර මිය ගිය ඒ වයසක පුද්ගලයාගේ බිරිඳ බව. ඈ මියගිය පසු භූමදානය කර තිබෙන්නේ මම කලින් කියපු ගහ යට. මේ වයසක පුද්ගලයා හැමදාම උදේ හවස ඇගේ සොහොන් කොත ළඟ පහනක් පත්තු කරන එකත් සිරිතක් කරගෙන හිටියලු.
මේ විස්තර ටික කියලා ඉවරවෙනවත් එක්කම මේ වයසක පුද්ගලයාගේ මුහුන අඳුරු වෙලා ගිහින් මෙහෙම කිව්වලු. " මට තව වැඩි කාලයක් සුදු බණ්ඩි ළඟ මල් පහන් තියන්න වෙන්නැතිවෙයි මහත්තයෝ. එහා ඉඩමෙයි, මයෙ ඉඩමෙයි මායිම වැටෙන්නේ ඔන්න ඔය ගහ ළඟින්. එහා ඉඩමේ අයිතිකාරයා අළුතෙන් ඉඩම මැනලා වැට ගහන්නයි යන්නේ. මයෙ සුදුබණ්ඩි නිදාගෙන ඉන්න මේ කොටස එතකොට අයිතිවෙන්නේ එහා ඉහමට. එතකොට මහත්තයෝ මම කොහොමද හැමදාම මගේ සුදුබණ්ඩිට මල් පහන් තියන්නේ??????" මෙන්න මේ කථාව ඇසුරෙන්ලු රත්න ශ්‍රී විජේසිංහයන් අතින් ලියවුනු, කරුණාරත්න දිවුලුගනේ මහත්මයා ගායනා කරන මිනින්දොරු කන්තෝරුව ගීතය ලියවුනේ....

මිනින්දෝරු කන්තෝරුවේ මුලාදෑනි ටික
සුදු බණ්ඩි මගේ නිදා ඉන්න ඉඩම මනිනවද
ඈ ඇහැ ඇරේවි යන්න හොදයි දංවැල් අරගෙන
තරහ අවසරයි යනවද දංවැල් අරගෙන

පිං කුඹුරු නෙලන කාලෙට මට හීල අරන් එන
හිස විසාදියට තෙල් උළලා තොන්තුවා වෙන
රත්තරන් දෑත සුදු බණ්ඩිගෙ දෙණියේ පස් යට
රත්තරන් දෑත සුදු බණ්ඩිගෙ දෙණියේ පස් යට

මිනින්දෝරු කන්තෝරුවේ මුලාදෑනි ටික...

දෙයි හාමුදුරුවො දන්නවනම් දැන් ඈ නැති වග
තෙල් පාන උනත් නිවා දමයි සංහිඳ පාමුල
වාවන්නෑ මේ දුරුත්ත සංසාරෙ තනි මට
වාවන්නෑ මේ දුරුත්ත සංසාරෙ තනි මට

මිනින්දෝරු කන්තෝරුවේ මුලාදෑනි ටික...


ගායනය - කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ
සංගීතය - එච්.එම්. ජයවර්ධන
ගී පද - රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ

යන්න කලින් ලියන දේ හිතේ පැහැව පැහැව තිබුණා අර ගඩුව වගේ.........

bunmp bump bump

[FONT=&quot]මගෙන් මිදුනු ලොව ඔබට මිහිරි නම් එය සැපකී[/FONT]
[FONT=&quot]ඔබට ලංව දුක බෙදා ගන්න බැරිකම දුකකී[/FONT]

[FONT=&quot]මගෙන් ඔයා මිදිල ගියානම් ඒක ඔයාට මිහිරිනම් මට ඒ ඇති. ඒකම මට සතුටක්....[/FONT]
[FONT=&quot]හැබැයි ඔයා එක්ක දුක බෙදාගන්න බැරි එක දුකක්...\

මේ ගීතයේ කිසිතැනක ඔවුන් පෙමින් වෙලී ඉන්න බවක් නැහැ නේද ? මා දකින අකාරයට නම් ඒකපාර්ශවීය පෙමක්
[/FONT]
[FONT=&quot][FONT=&quot]නොපිදු මල තවමත් ඇත ඔබ ගැන බැති බරවී
[/FONT]
කියන එකෙන් අදහස් වෙන්නෙ එහෙම දෙයක් ද ??

[/FONT]
[FONT=&quot][FONT=&quot]මෙවැනි බැදුම් අදහනු බැරි ලෝකය සිර ගෙයකී[/FONT]
[FONT=&quot]එවන් ලොවක මේ හමුවීමත් වාවනු නොහැකී[/FONT]

මෙතැන බැඳීම ඇත්තේ... අසම්මත හෝ තමාට හිමි නැති කෙනෙකු සමග වෙන්න පුලුවන් නේද ?? ඒත් ඔහු ගෙන් ප්‍රේමයක් නොව මිතුදමක් පමණක් ස්ත්‍රියට ලැබුනා විය නොහැකිද ??
[/FONT]

සකිය සගව්ව‍ට රෝදය කැරකෙනවා ගීතය ගැන විචාරයක් දෙනවා නම් බොහොම අගෙයි...
බ්ලොගයක තිබී මේ කොටස දැක්කේ. මීට වැඩ තිබුනේ නෑ එකේ.
“ සකිය සගව්වට රෝදය කැරකෙනවා
සසඳ – සසඳ අප මහ පාරේ යනවා….”
ගව්වට හැතැප්ම හතරකි. සගව්ව යනු ගව් හයකි. මේ හයෙන් හා හතරෙන් හැඟවෙන්නේ දිව්ය ලෝක හය සහ අපාය හතර නොවේද ?
ලොව අනික් ජාතීන් හා සසඳ… සසඳා බලව් සකියනේ… අප පමණක් තවම මහ පාරෙ ඇයි ?

malkasun said:

සකිය සගව්ව‍ට රෝදය කැරකෙනවා ගීතය ගැන විචාරයක් දෙනවා නම් බොහොම අගෙයි...
බ්ලොගයක තිබී මේ කොටස දැක්කේ. මීට වැඩ තිබුනේ නෑ එකේ.
“ සකිය සගව්වට රෝදය කැරකෙනවා
සසඳ – සසඳ අප මහ පාරේ යනවා….”
ගව්වට හැතැප්ම හතරකි. සගව්ව යනු ගව් හයකි. මේ හයෙන් හා හතරෙන් හැඟවෙන්නේ දිව්ය ලෝක හය සහ අපාය හතර නොවේද ?
ලොව අනික් ජාතීන් හා සසඳ… සසඳා බලව් සකියනේ… අප පමණක් තවම මහ පාරෙ ඇයි ?

Click to expand...

dath kimbula said:

අපේ පැරණි ජන විඥානය දුටු සසර ගමනේ කථාව............

සකිය සගව්වට රෝදය කැරකෙනවා.........

[FONT=&quot][/FONT]

Click to expand...