ඉතිං ඊට පස්සේ භාතිය.. ජීවිතේ ගොඩදාගත්තද?

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

Garrus said:
මුලින්ම දැක්ක දවසේ අහන්න කොච්චර කල් බලන් හිටියද? ඒ වෙද්දී පුස්තකාලේදී කොච්චර දවස් ගානක් විතර හම්බ වෙලා තිබ්බද? නිකම් උපදේසෙකට වගේ

සම්පූර්ණයෙන් නම් මාස 4 කට වැඩි කාලයක් වගේ ගියා. පුස්තකාලේ දවස් ගාන නම් හරියට කියන්න බෑ. හැබැයි ගොඩක් දවස්වල සතියේ දවස් 5 ම දැක්කා.

නමුත් මුලින් දකින්න බැරුව හිටපු කාලයයි, පස්සේ දවසක් දෙකක් එයාට එන්න බැරි උන අවස්තායි තිබුනා.

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

BlizZ said:
සංසාරගත බැදීමක් වගේ..
මධුශිව හම්බෙන්නම දෛවය ඔයාව පූර්ණිගෙන් ඈත් කරලා වගේ..
ලස්සන ආදර කතාවක්..

හ්ම්.. මටත් හිතෙන්නේ එහෙම

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

AGSUPUN said:
othagena yannama pathagena apu ekak meka nam..

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

ITtec said:
මටත් හිතෙන්නේ සංසාරගත බැදීමක්
ඔයාගේ නියම හිමි කාරිය එයා.

කතාව නම් මාර ලස්සනයි. යුගයේ ලස්සනම ආදර කතාව සුජීවලා කැලේ...
දැන් මේක කොපි කරයිද දන්නෙ නෑ සුජීවයා.

සංසාරගත බැදීමක් වෙන්න ඕනේ.. :love:

බොහෝම ස්තූතී. මේක ඔයාලට දැනෙන්නේ මම එලකිරි සාමාජිකයෙක් නිසා. ඇත්ත කතාව කියලා දන්න නිසා. ඒත් වෙන අයට මේක තවත් එක කතාවක් විතරනේ. එහෙම අයට මේක ලස්සන වෙන එකක් නෑ.

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

funmalaya said:
ඊළඟ කොටස එනකල් බලන් ඉන්න තමයි අමාරු ..

තව ටිකකින් දානවා

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

SSandaruwan said:
අඩෝ ඕක ප්‍රින්ට් කරපන් බන් සුජීව ප්‍රසන්න ආරච්චිගේ මල් කතා හිට් වෙන විදියට........ අනිවා උබේ කතාවනම් ඊට වඩා හිට් වෙනවා බන්...............එල එල ඉකමනට ඉතුරු ටිකත් දාපන්..............

බොහෝම ස්තූතී මචන්
එව්නාට ඉතිං ප්‍රින්ට් කරන්න නම් බෑ මචන්. :sorry:

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

leoz said:
Patta machan eka digata kiyawagena giya machan uba patta lucky kiyanawa wata wada ubata mara uthshayak thiyenne bn hamadekatama.

බොහෝම ස්තූති මචන්.
මට මේ කමෙන්ට් ලොකු ෂක්තියක්.

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

lasa_dal said:
bumpzz

thilina.rp · Nov 12, 2016

kasun_italy said:
නහයෙන් අඩන්නේ නැතිව වැඩක් බලා ගනින් බන් උබේ

තෝ වගේ උන්ට කතා කරලා වැඩක් නැ ............... :angry:

--rep

thilina.rp · Nov 12, 2016

Bathiya2005 said:
දැන් නම් යන්න වෙලාවක් නෑ මචන්.

එකෙන් මේකෙන් පුස්තකාලෙත් අමතක වුනා ......නේ ................. :rolleyes:

thilina.rp · Nov 12, 2016

Bathiya2005 said:
බොහෝම ස්තූතී මචන්
එව්නාට ඉතිං ප්‍රින්ට් කරන්න නම් බෑ මචන්.

ඕක පොතක් විදිහට දැම්මොත් උණු කුවුම් වගේ විකිනෙයි .....කොකා උනත් උබේ ජිවිත කතාවනේ .. එ හින්ද ඔන්නැ .................... :yes:

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

thilina.rp said:
එකෙන් මේකෙන් පුස්තකාලෙත් අමතක වුනා ......නේ .................

නෑ මචන්. දැනුත් හැමදාම මම ඔය පුස්තකාල බිල්ඩින් එක දිහා බලනවා. හැබැයි ඇතුලට යනව නම් ඉතිං දෙන්නම යන්න ඕනේ. නැත්තං පාලුයි වගේනෙ.

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

thilina.rp said:
ඕක පොතක් විදිහට දැම්මොත් උණු කුවුම් වගේ විකිනෙයි .....කොකා උනත් උබේ ජිවිත කතාවනේ .. එ හින්ද ඔන්නැ ....................

ඔව් මචන් ජීවිත කතාව නිසා එහෙම උනොත් නැති ප්‍රශ්න එන්නත් පුලුවන්.

jempyz · Nov 12, 2016

Bathiya2005 · Nov 12, 2016

13 කොටස.

රාත්‍රී කාළයේ නිදි නොමැති මා සැලසුම් සකස් කරන්නේ ඇයට හෙට ආදරය ප්‍රකාෂ කිරිමටය.‍ ඇය පුස්තකාලයට එන වේලාව මා දන්නා බැවින් ඇය එන තුරු පුස්තකාලයට නොගොස් මග රැක සිට ඈ හට ආදරය ප්‍රකාෂ කිරීම මාගේ සැලසුමයි. නමුත් එය සිතන තරම් ලේසි පහසු කටයුත්තක් නම් නොවේ. ඇය සමග කථා කරන විට දැන්ද මා වෙව්ලන්නේය. එහෙව් මා ඇයට මෙවැන්නක් එක වරම ප්‍රකාෂ කරන්නට නම් සිත බොහෝ සෙයින් සකස් කරගත යුතුමය. දැන් මට ඇය එන තුරු පාරේ සිටගන සිටින තැන මැවී පෙනෙයි. එවිට ඈතින් ඇය පැමිනෙන ආකාරයද මැවී පෙනෙයි. එතැන් සිට ඇය ලගට ගොස් සුභ උදෑසනක් යැයි පවසා මග සිටි කරුණ ලෙස ඇයට ආදරය ප්‍රකාෂ කරන අවස්තාව නාට්‍යයක ජවනිකා මෙන් මා සැලසුම් කර ගනී. සිය වතාවක් වත් මා එකම සිත සිත ඇයට එය කියන ආකාරය මනසින් පුහුනු වූවා විය යුතුය. කෙසේ හෝ මුළු රැයේම මගේ නින්ද පැයකට වඩා අඩුවූවා මිස වැඩි වූයේ නම් නැත. ඒ තරමට සිත චන්චලය.

පසුදා අලුයම ඇදෙන් බසින මට, රාත්‍රියේ හරි හැටි නින්ද නොගියද කිසිදු අපහසුවයක් නම් දැනුනේ නැත. සිතට ඇත්තේ සුවිසල් ප්‍රබෝධයකි. එබැවින් වෙනදාට වඩා ජවයක් ගතටද දැනේ. බිත්තියේ එල්ලා ඇති ඔරලෝසුව දෙස මා බැලුවේ තව පැය කීයක් ඇය හමුවන්නට තිබේද කියා ගැනීමටය. ඔරලෝසුවේ කටුද නැවතී සිනාසෙමින් මා දෙස බලා සිටිනවා වැනිය. වෙනදාට වේගයෙන් කැරකෙන මේවා අද නම් කැරකෙන්නේ නැති ගානය.

කෙසේ හෝ පෙරදින ඇය පැමිණි වේලාවට පැයකට මත්තෙන් මා, මගට ගොස් සිටගත්තේ සියලු වැඩ අමතර කරය. දැන් පාරේ වාහන නතර කරන සීමාවට පසු පසින් වූ තාප්පය අසල මා සිටගෙන සිටී. ඈතින් එන සියලු දෙනාගේ මුහුනින් මුහුන මා බලන්නේ ඇයව සොයන්නටය. බොහෝ නාදුනන අය මා පසු කර යන අතරේ ඉදහිට එන හදුනන අය මගෙන් මෙතන සිටින්නේ ඇයිදැයි විමසයි. ඔව්නට විවිධ කතා ගොතා මග හැරිමට නම් බොරු කියන්නටම වුනි. ඒ අතරේ ඇතැමුන් විනාඩි කීපයක් මා සමග දොඩමලු වෙන්නටද එයි. එය නම් ඇය එන තරු මග බලා සිටින මා හට අතිශය කටුක අත්දැකිමකි. මක්නිසාදයත් ඔව්න් සමග කතා කරන විට හරි හැටි පාර දෙස බලා සිටින්නට නොහැකිවීමත්, කතා කරන්නට තරම් මගේ හිත නිශ්චල තත්වයක නැතිවීමත්ය. කෙසේ හෝ එවැනි සියලු අය හැකි ඉක්මනින් මා වෙතින් ඉවතට යවා ගන්නට මා විවිධ උපක්‍රම භාවිතා කලේය. මිනිසුන්ගේ සිත් රිදවන්නටද බැරිය. නමුත් ඔව්න් මග හැරීමද කළ යුතුය.

ඒ අතරේ කාළයද යන්නේ නැත. වෙනදාට ජෙට් එන්ජින් සවි කර ඇති කාළයට, අද නම් සවි කර ඇත්තේ ගොලුබෙලි එන්ජිමකි. ඇතැම් විට අත් ඔරලෝසු වැඩ කරන්නේ නැද්දැයි සිතේ. ඒ තරමට කාළය ගත වෙන්නේ සෙමිනි.

පෙර දින රාත්‍රියේ මා නාට්‍යක් සේ මනසින් පුහුණ කළ සිද්ධි දාමය, දැන් මා නැවත නැවත මෙනෙහි කරයි. මේ සැබෑ පරිසරය වුවද මා පුහුණු වන්නේ හිතින් පමණි. සෙමින් සෙමින් කාළය පැයක් ගිල දැමුවේය. එහෙත් තවම ඇය එන පාටක් නම් නැත. ඈතින් වත් ඇය පෙනේනේම නැත. තවත් විනාඩි දෙකක් ගතවුනි, විනාඩි පහක් ගතවුනි, විනාඩි 10 ක්ද ගතවුනි ඇය නම් තවම නැත. එනමුදු මා උත්සාහය අත හැරියේ නැත. ඔරලෝසුව දෙස බැලූ මා සිතුවේ තව පැයක් බලලා නැත්තං පුස්තකාලෙට යනවා කියාය. එසේ සිතා ගතවූයේ තව විනාඩි 10 ක් වැනි කාළයකි. ඈතින් දම්පාට කුඩයක් ඉහලගෙන, අලුයම පිපි සමන්පිච්ච මලක් බදු ඇය එන්නේය.

ඇය එන දෙසට සෙමෙන් සෙමන් මම ඇවිද යයි. මා හට වටාපිටාවේ වෙනත් කිසිවක් පෙනේනේ නැති ගානය. ඇවිද්දද පා වෙනවා වැනි හැගිමක් මට දැනෙයි. නමුත් මා හොද සිහියෙනි. ඇයද සිනාසෙයි. මාද සිනා සුනා විය යුතුය. සැලසුමේ හැටියට මා ඇයට ගුඩ්මෝනිං නංගි යැයි පැවසුවේය. ඇයද මට සුභ උදෑසනක් පතා දැන් මා සමගම ඉදිරියට ඇවිදගෙන යයි. මට දකුණු පසින් දැන් මේ ඇවිද යන්නේ ඇයමය. මා මෙතරම් බලා සිටියේ ඇය එනකම්ය. ඇය සමග ඇවිදිමද සිතට මහත් ප්‍රිය උපදවන්නක් වුවද ඊලගට මා පවසන දෙය පිළිබදව ඇත්තේ මහත් වූ බියක්, සතුටක් මුසු පුදුමාකාර හැගීමකි. එක වරම හඩ අවදි කළ මා 'නංගි' යනුවෙන් කීවේය. ඇයද මගේ මුව දෙස බැලුවේ ඇයිද යන්න වචනයෙන් විමසන්නේ නැතිවය.

මම. . . . යන වචනය කටින් පිටවුවද සුලු මොහොතකට මා ගොළු වුනි. එය නම් පෙර සකස් කළ සැලසුම අනුව සිදු නොවීය. එය ඉබේ සිදුවුන දෙයකි.

නැවත වරක් හඩ අවදි කළ මා 'මම නංගිට ආදරය කරනවා' යැයි පැවසුවේ එකවරමය. එය ඇසූ සැනින් ඇගේ සුදුවන් මුහුන රතු විය. මගේ කන් දෙකෙන්ද, නහයෙන්ද දුම් දමනවා වැනි හැගීමක් මටද ඇතිවිය. මෙය ලියන මොහොතේද හදෙහි කම්පනය වැඩි වෙන තරමට එම සිදුවීම තවම මට දැනෙයි.

ඇය සමග ඉදිරියට ඇවිද යන්නට තරම් ශක්තියක් දැන් මගේ පාද වලට නැත. මම ඇයට පැවසුනේ එහෙනම් නංගි පුස්තකාලයට යන ලෙසය. කිසිවක් නොකීව ඇය මද සිනහවක් සහිතව බිම බලාගෙන මා පසුකර යන්නීය. එක තැන නැවතුන මා ඇය යන දෙස නෙත් යොමාගෙන සිටී. දැන් මට පුස්තකාලයට යන්නට තරම් ශක්තියක් නැත. ඇයට මේ පිළිබදව සිතන්නටද ඉඩ දිය යුතුය. මා සෙමෙන් රැකියා ස්තානයට එන්නට පිටවුනි.

සිතට ඇත්තේ පුදුමාකාර සතුටකි. පාරේ සිටින නොදන්නා උන් සමගද මට සිනහ වෙන්නට සිතෙන්නේ හරියට ගුලි කෑ අයෙකු විලසින්ය.

සිතට සතුටක් මෙන්ම බියක්ද නැත්තා නොවේ. නමුත් දැන් මගේ පාර්ශවයෙන් ආදරය වෙනුවෙන් කළ හැකි ප්‍රකාෂය කර ඇත. මා ඇයට ආදරය කරන වග ඇයද දනි. එසේ නම් ඇය මාව ප්‍රතික්ශේප කළද කම් නැතැයි සිතුනි. එක් වරක් හෝ ඇය මාව ප්‍රතික්ශේප කරන්නේ නම් ඇගේ ජිවිතයෙන් සදා ඈත් වී සිටින්නටද, ඇයට හොරන් ඉද හිට ඇයගේ මුහුන බලන්නටද මා සැලසුම් සකස් කර අවසන්ය. දිගින් දිගටම ඇයගෙන් ආදරය ඉල්ලා පසුපසින් ගොස් ඇයට වදයක් වෙන්නට මම අකමැති ය. නමුදු දැන් ඇයට මා ආදරේය, බොහෝ ආදරේය. එබැවින් ඇය මට අකමැති වුවද කෙදිනකවත් අමතක කරන්නට නම් නොහැකි වෙනු ඇතැයි මට සිතිනි. එසේ වුවහොත් දුරින් සිට තනිව ආදරය කරන්නට මට හැකිය. එයද මගේ සිතට දරා ගන්නට පුළුවන් වේ යැයි මගේ විස්වාසයයි.

සවස නිවසට පැමිණියද වෙනදා මෙන් කෑමක් සදහාවත් සිත් දෙන්නේ නැත. ඉතා අඩුවෙන් ආහාරගත් මා කලින්ම ඇදට ගියේ මනෝ ලොවක තනි වෙන්නට ඇති උවමනාවෙන්මය. බැරි වෙලාවත් මධූෂි මට අකමැති වුනෝතින් ඉන් පසුව ජීවිතය ගෙවන්නේ කෙසේදැයි මට දිගින් දිගටම සිත්වෙයි. ඇය කැමතී වී මා සතුටු වෙනවා සිහින දැකීම වෙනුවට මා ඇය අකමැති වුවහොත් වේදනාව දරා ගන්නා හැටි සිතුවේ සතුටට වඩා දුක දරා ගන්නට අපහසු බැවිනි. එක දෙයක් නම් ස්තීරය ඒ ඇය කැමති නොව්නහොත් නැවත නම් කිසිදාක කිසිවෙක්ට ප්‍රේම නොකරන පුද්ගලයෙක් ලෙස ජීවත් වීමය. ඇය මට නොලැබුනොතින් ජීවිත කාළයම ඒකාන්තයෙන්ම තනිකඩ පුද්ගලයෙකු සේ විසීම මගේ ස්ථිර මෙන්ම අවසන් අධිශ්ඨානයද විය.

චන්ඩමාරුතයක් වැනි සිතිවිලි ප්‍රවාහයක සිරවූ මා හට මේ සතුටු දායක ආරංචිය අඹයාලුවාට කියන්නට මතක් වෙන විට රාත්‍රී 12 ද පසුවී ඇත. කෙසේ නමුත් ඔහුට මේ බව නොකියාද බැරිය. වහා ක්‍රියාත්මක වූ මා ඔහුට ඇමතුමක් ගත්තේය. නින්දෙන් අවදිවී දුරකතනයට කතාකළ ඔහු 'මොකද යකෝ.. හිනෙන් වත් බය උනාද උඹ' යැයි ඇසුවේය. ඔහු එසේ අසන්නේ තරහින් නම් නොවේ. ඒඋගේ හැටිය. මා මුළ සිට අගට ඔහු හට විස්තර දිග හැරියේය. ඔහුගේ අදහස නම් කෙල්ල මට හෙට කැමති වෙන බවය.

නින්දත් නොනින්දත් අතර ගෙවූ තවත් රාත්‍රියක් මෙසේ නිමා විය. පුදුමය නම් නිදිවැරීමේ අපහසුවක් ගතට හෝ සිතට අදද නොදැනිමය. අද නම් ඇගෙන් කුමන හෝ ප්‍රතිචාරයක් ලැබේවි යැයි සිතමින් නිවසින් පිටත් වූ මා, රැකියා ස්තානයේ මදක් රැදී සිට අත්‍යවශ්‍ය කටුයුතු වේගයෙන් අවසන් කරමින් සිටින්නේ ඇය එන මොහොතට පෙර මග සිටිය යුතු නිසාය.

අදද මා පාරඅයිනේ ඊයේ සිටි තැනම සිටගෙන සිටී. ඊයේ ඇය පැමිණි වෙලාව ආසන්නය. ඈතින් දම්පාට කුඩය ඉහලාගෙන සෙමින් පිය නගන්නේ මගේ ආදරණීය ඇයමය.

ත්‍රෙඩ් එකෙහි මා සමග රැදී සිට කමෙන්ට් කරන අයට මෙන්ම
pm හා vm එවා මා දිරිමත් කළ ඔබ සියලු දෙනා හට සැම විට මාගේ හදපිරි ප‍්‍රණාමය පුද කරමි.

මතුසම්බන්ධයි...

14 කොටස 73 පිටුවේ.
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1770550&page=73

EvilEye · Nov 12, 2016

අයියෝ හෙටින් කතාව ඉවරද?

Darshana Konara · Nov 12, 2016

Supiri mcn ..kyla wadak ne :yes:

Garrus · Nov 12, 2016

ලියන ස්ටයිල් එකට අපිවත් නිකන් කතාව ඇතුලේ ජීවත් වෙවෙනවා වගේ...

dayt0na · Nov 12, 2016

bump...

hansakach · Nov 12, 2016

ikmanata ituru tikat

ඉතිං ඊට පස්සේ භාතිය.. ජීවිතේ ගොඩදාගත්තද?

Member

Member

Member

Member

Member

Member

Member

Member

Well-known member

Well-known member

Well-known member

Member

Member

Junior member

Member

Well-known member

Well-known member

Well-known member

Well-known member

Well-known member

Similar threads