"සීමාව ඉක්මවා ගිය සතුන් කෙරෙහි බැඳීම ඔබේත් සුරතලාගේත් දුක පිණිසම හේතුවේ.
මිත්රයා මේක අදාල වන්නේ මේ සිද්ධියට පමණක් නොවෙයි. වරද තිබෙන්නේ වටහාගත් අයුරෙයි. මෙහි ප්රධාන කරුණ උපාදානයයි. දැඩිව අල්ලා ගැනීම, තෘෂ්ණාවයි.. බෞද්ධයාගේ අරමුණ විය යුත්තේ තම සන්තෝශය පිණිස සත්ත්වයන් ඇති කිරීමද එසේත් නොමැති නම් ධර්මයේ හැසිරෙමින් නිවන් මග කරා යාමද ? "
සීමාව ඉක්මවා ගිය සතුන් කෙරෙහි බැඳීම කියන්නෙ මොකක්ද? මේකෙන් අදහස් වෙන්නෙ මොකක්ද ? මොන විදියෙ බැදීමක්ද ?
......අපි හැමෝම සත්තුන්ට ආදරෙන්,උන්ට කන්න බොන්න දෙන්නෙ කිසිම අහිතක් නැතිව.එහෙම හිට්යාය කියල අපි කිසිම කෙනෙක් කවදාවත් ඊලග බවය අපිත් එක්ක ඉන්න සතුන් එක්කම සත්ව බවයක ඉපදීමට බලාපොත්තු වෙන්නෙ නෑ නේ ? නැවතත් මම උගත් විදියටනම් සත්තුන්ට කන්න බොන්න දීල උන් හුරතල් කලා කියල අපි කිසිසෙත් උන් අතර ඉපදිලා දුක් විදින්නෙ නෑ....අනික සතුන්ට කරුණාවෙන් ආදරෙන් සලකනු ලැබූ කිසිවෙක් තිරිසන් ආත්ම ලබන්නෙත් නෑ...එහෙම එකක් බුදුන් වහන්සේ දේශනා කරලත් නෑ
"සද්ධර්මය ශ්රවණය නොකිරීම නිසා කල්යාණමිත්ර සේවනය නොකළ නිසා සතර අපාය මොකක්ද කියලාවත් මේ අය දන්නෙ නැහැ. තමා ඉදිරියේ පෙනී සිටින ප්රේත සුරතලා, ජීවමානව සිටි සුරතලා වශයෙනුයි මේ අය හඳුනාගන්නේ. අවසානයේ ස්වාමියා ප්රේතයෙක් ලෙසත් ඔහුගේ ප්රේත ලෝකයේ සුරතලා ප්රේත සතාත් බොහෝම සමීපව ප්රේත ලෝකයේ ජීවත්වෙනවා."
ස්වාමියා ප්රෙතයෙක් වන්නෙ වෙනත් අකුසලයන් කිරීම නිසා වියහැකි උවත් කිසිසේත් සතුන්ට ආදරය කල නිසා නොවයි, හොදින් මතක තබා ගත යුතු කාරනය නම්, පෙරුම් පුරමින් තිරිසන් ලොකයෙ අප මහා බොසතානන් වහන්සේද සිට ඇත...අප දන්න පරිදි ආත්ම පන්සිය පනහෙන්වැඩි හරියක සත්ව ආත්ම ලබා සිටි උන් වහන්සේ අනන්ත ආත්ම ප්රමානයක තිරිසන් ආත්ම වල ඉපද පෙරුම් පුරමින් සිටියා විය හැකිය...මතු බුදුවන බෝසත් වරු,පසේ බුදු වරු,ද අප අතර සතුන් විදියට හෝ ඉපද පෙරුම් පුරමින් නොසිටිනවා යැයි කෙසෙ කාට නම් කිව හැකිද ? එසේ නම් සතුන් පලවා දමා අකාරුනික අන්දමින් සැලකමින් නොදන හො මහා අකුසල කර්මවලට සහබාගී වීමක් නොවේද? අකුසලය කෙසේ වෙතත් මතු බුදුවන හො රහත් භාවය ලබන උතුමෙකුගෙන් ලද හැකි කුලස කර්මයක් මග හැරීමක්ම නොවේද ?
"ඔබ නිරන්තරයෙන් ධර්මයේ හැසිරෙන්නේ නම් කළණමිතුරන් ආශ්රය කරන්නේ නම්... ධාර්මික ඔබට මරණාසන්න මොහොතේ ඔබට වැටහෙනවා මේ කුමක්ද යන්න. උදාහරණ ලෙස අවසාන කාලයේ අන්ධව එක්තැන්ව සිටියද භාවනා වැඩීම නිසා සිහි මදක්වත් විකල් නොවී. මතකය මදක්වත් අඩු නොවී අපවත්වූ හිමිනමවල් පසුගිය යුගයේ සිටියා. ධර්මයේ නොහැසිරී සද්ධර්මය ශ්රවණය නොකර සිටියානම් ඔබට මරණාසන්න මොහොතේ මෙම කරුණු අවබෝධවන්නේ නැහැ. ලෞකික ජීවිතයට ඇලී සිටි ඔබට ධර්මය පිළිඹඳ හැඟීමක් නොමැති නිසා මෙය සත්ය ලෙස සිතා මිය යනවා.
මා කියවා තිබෙනවා පොත්වල.. පැරණි යුධ බිම්වල තවමත් සැරිසරණ සොල්දාදුවන් ගැන විස්තර. මාර්ග අනතුරුවලදී මියගොස් සිය දරුවා සොයමින් දණගාමින් සිටි අය ගැන."
ඔබ කියන කාරනය සත්යක්,,,මාද එය විශ්වාස කරම්....තමාගෙ සිත මුල් කරගෙන සියලු කුසල අකුසලයන් සිදු උවත්, මෙයින් කොතනකවත් සතුන් ඇති කිරීමෙන් හො ඔඋනට පෝශනය කිරීමෙන් අකුසලයක් වත් අවසාන මොහොතේ ඔඋන් සිහි වීමෙන් නරකාදියට යන බවක් හෝ සිදුවන බවක් ඔබ සඳහන් කර නොමත...ඔබට එය ඔප්පු කිරීමටද නොහැක.ප්රශ්නයට පිලිතුර මෙය නොවේ....
Ochara one na bn, meke kiyala thiyena vidihata thirisan sathek marunama aniva upadinne ප්රෙතයෙක් vidihata. ehema anivaryen venava kiyanna danne kauda
