෴පක෴ (ටෙස්ටිං වර්ශන්)

crazybuddy said:

1990.10.04
​

ආදරණිය උංගී වෙත ලියමි,

උංගියේ සැප සනීපද..? මා මේ ලිපිය ලියන්නේ බොහොම අසීරුවෙන්.. පක වන වනා මං මේ කල්පනා කලේ ඔයාට මේක කියනවද නැද්ද කියලා.. මං ඔයාට නොකියා ඉන්න දෙයක් නෑනේ.. කලබල වෙන්ට එපා.. මේ ලිපිය ලැබෙනකොට මගේ පක සුව වෙලා තියෙයි.. ඊයෙ රෑ වැඩ ඇරිලා ගෙදර එනකොට මං මගේ හොන්ඩා පකත් එක්ක ලිස්සලා වැටුණා.. මගේ එක පකක් හොඳටම ලෙලි ගිහින්.. පුක්බෝර් වත්තෙ, ගල්කපන වෙදමහත්තයා මගේ පකට බෙහෙත් බැන්ඳා.. දැන් නම් යන්තමින් සනීපයක් දැනෙනවා.. උංගියේ මං ඔයාට සිරිදාස මාමා අතේ එවපු පක හම්බවුණාද..? මං බොහොම අමාරුවෙන් කොළඹ වටේම ඇවිදලා ඔය පකවල් ටික හොයාගත්තෙ.. ඔයා ඇට හිර කරගත්තෙ නැහැ නේද..? මට කියන්න බැරි උනානේ පක කාලා ඇටේ සූප්පු කරලා විසි කරන්න කියලා.. ඔයා ඇටෙත් එක්කම පක කෑවද දන්නෙ නෑ.. මට බයත් හිතුනා..

ඉතිං.. දැන් අයියගෙ පුංචි පක සනීපෙන්ද.. අනේ මං මතක් කලා කියන්න හොදේ.. අයියා පකට මොන්ටිසෝරියක් හෙව්වා හම්බවුණාද..? මෙහේ නම් මොන්ටිසෝරි එමටයි.. අනේ......... පුංචි පකවල් හරිම ලස්සනයි.. මම හැමදාම උදේට දකිනවා.. අම්මලගෙ තාත්තලගෙ අතේ එල්ලිලා යනවා.. අපිත් බැන්ඳ ගමන් පකක් හදමු.. මට නම් ඕන පකක්.. ඔයා ආස කිව්වෙ පිරිමි පකකටනේ..

ඒක නෙමෙයි.. ආං මට ටවුමෙදි ඔයාගෙ යාළුවා වරුණිව මුණගැහුනා.. පකවල් විකුණන කොල්ලෙක් එක්ක නේද යාලුවෙලා ඉන්නෙ.. මටත් අහම්බෙන් මුණගැහුණෙ.. කොල්ලා නම් ගොඩේ පාටයි.. මං යනකොට වරුණි කොල්ලගෙ කඩේට වෙලා පකක් ලෙලි ගහ ගහ කනවා.. මමත් ඉතිං කඩේට ගොඩ වැදිලා වං හුං කතා කොර කොර ඉඳලා කතාවෙන් කතාව පකවල් දෙක තුනක්ම ලෙලි ගහන් කෑවා.. මෙහේ පකවල් ඔහේ පකවල් වගේ නෙමෙයි උංගි.. වේලිලා.. තනිකර වස තමා.. ගමේ වගේ පොර දාලා වවපු පකවල් නෙවේනේ..

ආ.. ඔයාට මතකද අපේ සිරිමල්.. ඇයි අනේ අර ඔයා මෙහෙට ආපු දවසෙ පක පෙන්නලා විහිලුවක් කරලා දිව්වෙ.. අර මිටි කොල්ලා.. බලන්නකො.. අපේ බෝඩිමේ නැන්දට පක කඩලා දෙන්න ගිහින් වහලෙත් කඩාගෙන ඒකා බිම වැටිලා.. දැන් නම් ඒකාට සුවයි.. ඒත් පක බිම තියන්න බෑ.. නොන්ඩි ගගහා ඇවිදින්නෙ..

දැන් අපි වගතුක කතා කලා ඇති.. අපි අපි ගැන කතා කරමු.. ඉතිං උංගියේ.. මම තව ලබන මාසෙ අන්තිම වෙනකොට මෙහෙන් එනවා ගමේ ඔයාව බලන්න.. මං ඔයාට ගේන්න ලස්සන පකවල් ගොඩක් ගත්තා.. ගෙනාවම බලන්නකො ඔයාට ආස හිතෙයි.. මං එදා ඔයාට දීපු පක සුවඳයි නේද.. දැන් පක ඊටත් වඩා සුවඳයි.. බලන්නකො.. අනික ඒක කලින් එකට වඩා ලොකුයි.. ඔයා දවසෙම පක් සුවඳින් නෑවිලා තියෙයි..

උංගියේ............... ඔයාට මතකද ඔයා මගේ පකේ එල්ලිලා හේතුහාමි මාමගෙ පක දිගේ ගියපු හැටි.. සිහිල් පවනැල්ලෙ ඔයා ඔයාගෙ සිනිඳු අතින් මගේ පක මිරික මිරික උරහිසට බර වෙච්ච හැටි මට අද වගේ මතකයි.. ඒ මතකයන් තමයි මාව ජීවත් කරවන්නෙ.. මට ඔයාව මගේ කරගන්නකන් නින්ද යන්නෙ නෑ උංගියේ.. මං පක අතට අරන් කල්පනා කරන්නෙ ඔයාගෙ ගුණ ලියන්නෙ කොහොමද කියලා..මේපාර ගමේ ආපු ගමන් අපි පෙලවහ වෙමු.. මට ඔයා නැතුව ඉන්න බැහැ.. මේ පකට ඔයා නැතුව පාලුයි උංගියේ..

ඕං මං ඊයෙ මගේ පිංතූරයකුත් ගත්තා ඔයාට එවන්න.. බලන්ටකො ලස්සනයිද කියලා.. මං ඒක ලියමනේ අමුනාලා එවන්නං..

මම මෙතනින් නවතින්නම්.. ඔයාට බුදු සරණයි!

මීට ආදරණිය,
බන්දුල අයියා (ගුණේ)
​

​

Click to expand...