ත්‍රිපිටකයේ සිංහල පරිවර්තනයේ වැරදි තැන්

sgrdk1 said:

ත්‍රිපිටකයේ සිංහල පරිවර්තනයේ වැරදි තැන්


ත්‍රිපිටකය සිංහලට පරිවර්තනය කිරීමේදී සිදු වී ඇති වැරදි බොහොමයකි. මේ හේතුවෙන් අද බෞද්ධයාගේ නිවන් මග අවහිර වී බෞද්ධයා අතරමං වී ඇතැයි පැවසුවොත් එය නිවැරදිය.මේ ත්‍රෙඩ් එකෙන් බලාපොරත්තු වන්නේ එම වැරදි පෙන්වා දී නිවැරදි අර්තදැක්වීම් ඉදිරිපත් කිරීමයි.ඉදිරියේදී එම වැරදි සිදුවූ තැන් එකින් එක විග්‍රහ කර නිවැරදි අර්තයන් පෙන්වාදීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

Click to expand...

sgrdk1 said:

මජ්ජිමා පටිපදා

අද ලබා දී ඇති අර්ථය - මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව, මැදුම් පිලිවෙත , මැද මාවත

නිවැරදි අර්ථය - මජ්ජිමා යන්න වචන දෙකක් එක්වීමෙන් සෑදී ඇත.එනම් මජ්ජි+මා ලෙසයි.

"මජ්ජි" යනු සියලු ආකාර මත්වීම් යන්න විග්‍රහ කරන වචනයකි.රාග මදය,ද්වේශ මදය, මෝහ මදය,මාන මදය , ආදී වශයෙන් ඇති සියලු ආකාර මදයන් මීට ඇතුලත්ය.

"මා" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ මිදී නිදහස් වීම යන්නයි."මා" යන වචනය ත්‍රිපිටකයේ බොහෝ තැන් වල යෙදී ඇති වචනයකි.ඒ සෑම තැනකදීම "මා" යන්නෙන් අදස් වන්නේ මිදී නිදහස් වීම යන්නයි.

මජ්ජිමා පටිපදා යන්නෙහි නිවැරදි අර්තය සියලු අකාර මත්වීම් වලින් මිදී නිදහස් වීමේ ප්‍රතිපත්ති මාර්ගය යන්නයි.

Click to expand...

Skylark said:

සියළු තිරිසනුන් අනුමෝදන් කරත්වා!

Click to expand...

Skylark said:

යම් අයෙක් "මජ්‌ඣිමා පටිපදා" නම් බහුල ලෙසිනුත්, මනා ලෙසිනුත් විස්තර කර ඇති මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව එලෙස අර්ථ නැතැයි පවසා නම් ඔහුගේ පැණැස පමණක් නොව ආලෝකයට සංවේදී ඇස භාවිතා කිරීමෙන් යමක් වටහා ගැනීමටද නොහැක්කෙකි. නොඑසේනම් අතිශයින්ම අඥානයෙකි.


"මහණෙනි, යම් ම මහණ කෙනෙක් අධර්මය ධර්මය යි ප්‍රකාශ කෙරෙත් ද, මහණෙනි, ඒ මහණහු බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස බොහෝ දෙනාට නො සුව පිණිස බොහෝ දෙනාට අනර්ථ පිණිස දෙවිමිනිසුනට අහිත පිණිස දුක් පිණිස පිළිපන්නාහු වෙති. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ පව් ද උදා කෙරෙති. ඔහු ම මේ සද්ධර්මය අතුරුදන් කෙරෙත්."

- සූත්‍ර පිටකය, අංගුත්තර නිකාය, ඒකක නිපාතය, අජ්ඣත්තික (ආධ්‍යාත්මික) වග්ගය

Click to expand...

keerthi.mac said:

පරිභව කරන ඇත්තන්ට,

යම් දහමක් තමන්ගේ දහමට ගැලපෙන්නේ නැත්තම් ප්‍රතික්ෂේප කරන්න. නොසලකා හරින්න.
නමුත් පරිභව නොකරන්න.

සමහර විට නොදැනුවත්ව හෝ අල්ලන්නේ ගිනියම් ඌ යකඩයක් වෙන්න පුළුවන්.

මෙතෙන්ට විතරක් අදාල කතාවක් නෙමෙයි.

Click to expand...

Skylark said:

පැණැස නොවැඩූ අනාර්ය යම් පුද්ගලයෙක් වෙත්ද, ඔහුද ආලෝකයට සංවේදී තම ඇස හොදින් ඇත්නම් ත්‍රිපිටකයේ දීඝ නිකාය, මජ්‌ඣිම නිකාය සහ සංයුක්ත නිකායේ සූත්‍ර වල දිග පමණක් හෝ බලා "මජ්‌ඣිම" යන්නෙහි අර්ථය කවරක්දැයි හඳුනා ගනී. දෙපසින් ඇති දීඝ සහ සංයුක්ත යන වචන් වල තේරුමත් මැද ඇති "මජ්‌ඣිම" යන වචනයේ තේරුමත් වටහා ගැන්මට ඒද ප්‍රමානවත් වේ.

යම් අයෙක් "මජ්‌ඣිමා පටිපදා" නම් බහුල ලෙසිනුත්, මනා ලෙසිනුත් විස්තර කර ඇති මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව එලෙස අර්ථ නැතැයි පවසා නම් ඔහුගේ පැණැස පමණක් නොව ආලෝකයට සංවේදී ඇස භාවිතා කිරීමෙන් යමක් වටහා ගැනීමටද නොහැක්කෙකි. නොඑසේනම් අතිශයින්ම අඥානයෙකි.


"මහණෙනි, යම් ම මහණ කෙනෙක් අධර්මය ධර්මය යි ප්‍රකාශ කෙරෙත් ද, මහණෙනි, ඒ මහණහු බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස බොහෝ දෙනාට නො සුව පිණිස බොහෝ දෙනාට අනර්ථ පිණිස දෙවිමිනිසුනට අහිත පිණිස දුක් පිණිස පිළිපන්නාහු වෙති. මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ පව් ද උදා කෙරෙති. ඔහු ම මේ සද්ධර්මය අතුරුදන් කෙරෙත්."

- සූත්‍ර පිටකය, අංගුත්තර නිකාය, ඒකක නිපාතය, අජ්ඣත්තික (ආධ්‍යාත්මික) වග්ගය


"මහණෙනි, යම් ම මහණ කෙනෙක් අධර්මය අධර්මය යි දක්වත් ද, මහණෙනි, ඒ මහණහු බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සුව පිණිස බොහෝ දෙනාට වැඩ පිණිස දෙවිමිනිස්නට හිත පිණිස සුව පිණිස පිළිපන්නාහු වෙති. මහණෙනි, ඒ මහණහු බොහෝ පින් ද උපදවත්. ඔහු ම මේ සද්ධර්මය තබත්."

- සූත්‍ර පිටකය, අංගුත්තර නිකාය, ඒකක නිපාතය, අධම්ම වග්ගය

Click to expand...

Skylark said:

බුදු රජානන් වහන්සේ පවසා තිබෙන්නේ ආරණ්‍යක උවත්, ග්‍රාමාන්තවිහාරි උවත්, පිණ්ඩපාතික උවත්, නිමන්ත්‍රණ ඉවසන්න උවත්, පාංශුකූලික උවත්, ගිහියන් දෙන චීවරධර උවත් ගැරැහිය යුතුනම් භික්ෂූන් වහන්සේලාවත් ගරහන්න කියලා. ඒ මෙආකාර ලෙස:

"ගෘහපතිය, ආරණ්‍යක වූ ද භික්ෂූව උද්ධත වූයේ උද්ගත මානනළ ඇතියේ චපල වූයේ දොඩමලු වූයේ විසිරුණු වදන් ඇතියේ නට සිහි ඇතියේ මනා නුවණ නැතියේ සමාහිත නො වූයේ විභ්‍රාන්ත සිත් ඇතියේ ප්‍රාකෘතික වූ ඉන්ද්‍රියයන් ඇතියේ වේ ද, මෙසේ හේ එ කරුණින් ගැරැහිය යුතු වෙයි."

මේ ආකාරයට පසසන්න කියාත් තිබෙනවා:

"ගෘහපතිය, ආරණ්‍යක වූ ද භික්ෂූව අනුද්ධත වූයේ උද්ගත මානනළ නැතියේ චපල නො වූයේ දොඩමලු නො වූයේ නො විසිරුණු වදන් ඇතියේ එළඹසිටි සිහි ඇතියේ මනා නුවණ ඇතියේ සමාහිත වූයේ එකඟසිත් ඇතියේ සංවෘත ඉන්ද්‍රියයන් ඇතියේ වේ ද, මෙසේ හේ එ කරුණින් ප්‍රශංසාර්‍හ වෙයි."

මෙසේ ඇත්තේ දාරුකම්‌මික සූත්‍රයේ - http://thripitaka.org/view/sp/sp15/193

පැසසිය යුත්තන් පැසසීමත්, ගැරැහිය යුත්තන් ගැරහීමත්, යම් අයෙක් ගැරැහිය යුතු සහ පැසසිය යුතුනම් ගැරැහීමත්, පැසසීමත් සුභාෂිතයක්මයි. මේ නිසා "ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, නොසලකා හැරීම" පමණකින් හැම විටම නතර වීම යහපත් ආකාරය නොවෙයි. භික්ෂූවක් කියලාවත් මෙහි වෙනසක් නැහැ. හැබැයි සකාරණව, සුදුසු අවස්ථාවකදී, සුදුසු කාලයකදී, සුදුසු ආකාරයකට. සකාරණව නොවන්න ඔබ පවසන පරිදිම එය තමන් තමන්ටම කරගන්නා හානියක් වෙනවා. නැත්නම් එය අනුන්ට කරන හානියක් වෙනවා. එහෙමත් නැත්නම් එය තමන්ටත්, අනුන්ටත් කරන හානියක් වෙනවා. භික්ෂූන් වහන්සේලා කෙරෙහි නම් හොදටම පරිස්සමින්.

යමෙක්ව ගැරැහීමේ අරමුණ එම ගැරැහීමට පාත්‍ර වන කෙනා නැති භංගස්ථාන වෙලා යත්වා යන්න නොවෙයි. එසේම ගැරැහීමේ අරමුණ ගරහන පුද්ගලයා උසස් බවකින් තමන්ව සලකා ගැනීමත් නොවෙයි. එහෙම අදහස් ඇතිව ගැරැහීම සම්මා සම්බුද්ධ ශ්‍රාවකයින්ට කොහෙත්ම ගැලපෙන කාරණාවන් නොවෙයි. යම් යහපත් මවක් හෝ පියෙක් තම දරුවෙකුව යම් විටෙක ගරහනවානම් එසේ කරන්නේ තමන්ගේ උසස් බව දරුවාට ඒත්තු ගන්වන්නවත්, දරුවා නැත්තටම නැති කරලා දාන්නවත් නොවෙයි.

Click to expand...