රැකියා විරහිතයි, අග හිග කම් බොහොයි,
අබු දරුවන් හැර දමා රට රැකියාවකට යයි.
දින සති ගෙවී යයි , මුදලක් අතට එයි,
මසකට වරක් ගිනුමට භැරකරයි,,
තනිකම නොඉවසයි , සිත ගිනි දැල් නැගෙයි
ලදක ඇසුර ලැබ , ගිනි දැල් නිවාලයි,
අමුතු පැණි රසක් ඒ සිත පුරා යයි,
හැම දිනකම රස පසු පස හබායයි.
ගිනිදැල් සමග සැම දින ගෙවී යයි
මුදල් භැර උවත් අබුදරු අමතකයි
පිය සෙනෙහසක් නිවසින් මැකී යයි
නොහැගේ මට ඔවුන් කෙසේ ඉවසන්න දැයි...........



අපූරුයි