හරි, හිනාව යන්නේ කොතනද කියලා පැහැදිලිව කියන්නම්
(මෙතන හිනාව කියන්නේ සරල විනෝදයක් නෙමෙයි – වියලි, කටුක හිනාවක්)

පොලිසිය පස්සෙන් දුවන කාටූන් එක
හිනාව යන්නේ මෙතනින්:
මනුස්සයා “ගැස්!” කියලා දුවන්නේ පුවත්පත කියවලා
පස්සෙන් පොලිසිය දුවනවා, නමුත් මොකක්ද වරද කියලා ඔවුන්ටම තේරෙන්නේ නෑ
අවසානයේ බස් එකෙන් යන දූවිලි/දූම පොලිසියගේ මුහුණටම වැටෙනවා

හිනාව එන්නේ
“වරද කරපු එකා නෙමෙයි, පුවත් කියන එකම වරද වෙලා” කියන irony එකෙන්.

ලෝක ගෝලය + සත්වයා + ලොරිය
හිනාව යන්නේ මෙතනින්:
ලෝක ගෝලයා (World) අසරණව බලාගෙන ඉන්නවා
සත්වයා (බලවත් රට/බලය) ආයුධ අරගෙන
ලොරියෙන් සම්පත් හෝ දේවල් ගෙන යනව.

හිනාව එන්නේ
ලෝකය හොරාකන එක cartoon එකක් කරලා පෙන්නලා තියෙන නිසා
ඇත්තටම මේක හිනාවක් නෙමෙයි – අපිට හිනාවෙන තරම් සාමාන්ය වෙලා තියෙන අසාධාරණය.

“දහයත් දහයි – මට ලෝකේ” කාටූන් එක
හිනාව යන්නේ මෙතනින්:
එක්කෙනා කඩුවෙන්/බලෙන් ගහනවා
අනෙක් එකා “මට ලෝකේ” කියලා පුවත්පත අල්ලගෙන ඉන්නවා

හිනාව එන්නේ
බලය තියෙන එකා ගහනවා, බුද්ධිය තියෙන එකා කියනවා – දෙන්නාම තමන් හරි කියලා හිතන එකෙන්.

අලි + කේක් + “Anniversary”
හිනාව යන්නේ මෙතනින්:
අලි (බලවත්) + මිනිස්සු කේක් කපනවා
“සන්තිගේ වෝකා” / “සන්ති සාමය” වගේ අදහසක්
නමුත් පසුබිමෙන් බලද්දි මේක ඇත්තටම නාට්යයක්

හිනාව එන්නේ
“අපි සාමය celebrate කරනවා” කියලා කියන ගමන්, ඇත්තටම ඒක show එකක් විතරයි කියන double meaning එකෙන්.

කෙටියෙන්:
මේ කාටූන් වල හිනාව යන්නේ
කතාව නිසා නෙමෙයි
සත්යය මෙච්චර නිරුවත් විදියට පෙන්නලා තියෙන එක නිසා
ඒ හිනාව:

→

→

→

අන්තිමට හිනාව නවතිලා හිතන්න වෙනවා.
ඔයාටත් හිනාවට වඩා “අපෝ, මේක තාමත් එහෙම නේද” කියලා හිතුන තැන තියෙනවද?