මාගේ ආදරණීය ආදරේ ( 03 කොටස )
සමාවෙන්න ඕනා යාලුවෝ සේරම.. කතාවේ ඉතිරි කොටස් දාන්න පරක්කු උනාට.. පොඩි ඔපරේශන් එකක් කරල හොස්පිට්ල් එකේ හිටියේ... එහෙනම් ඔන්න තුන්වෙනි කොටස...
මගේ පවුකාර ආදරයේ අලුත්ම තත්වය !!
මගේ පුංචි කෙල්ල. 2010/10/24 වෙනි ඉරිදා මාව බලන්න ආවා.
ඒ වෙනකොට වෙලාව 11.25 විතර ඇති . මගේ ෆෝන් එක රිං වෙන්න ගත්තා . මම ඉක්මනට ෆෝන් එක අතට අරගෙන කවුද බැලුවා .
ඒ කෝල් කරේ වෙන කවුරුත් නෙමේ . අපේ ආයතනයේReception ඉන්න අක්කා. මම ෆෝන් එක ගත්තේ නෑ කට් කරලා ඉස්සරහට ගියා . Receptionඉන්න අක්කා .
මට ඇගිල්ලෙන් මොකක්දෝ පෙන්වනවා . මම එබිලා බැලුවා !
බලද්දී මම මගේ පුංචි කෙල්ල අපේ ආයතනයට ඇතුළුවන තැන පාර ගාව හිටගෙන ඉන්නවා .
මම ඒ මොහොතේ තැපැල් කාර්යාල සේවක පිරිසකට . Internet ගැන පාඩමක් කරමින් තමයි හිටියේ .
කෝල් එක ආපු නිසා ඒක මොහොතකට නවත්වලා දාල තමයි ඉස්සරහට ආවේ . මම මගේ පුංචි ආදරී ගාවට ගියා . අද එයා හරිම ලස්සනයි.
මූනත් හිනාවකින් පිරිලා. මම එයාව මගේ ආදරී විදිහට හමුවන 7 වන වතාව .
අපේ ආදරේට වැඩි කාලයක් නෑ . හරියටම මාසයක් සම්පූර්න වෙන්නේ ලබන ඉරිදා . ඒ කියන්නේ 2010/10/31
යමු ඇතුලට මම එයාට කථාකරා “ අනේ මට බෑ ඔයා පන්තිය ඉවර කරලම එන්නකෝ ” එයා කියනවා මම කීපසැරයක්ම කථාකරා . ඒත් මෙයා බෑ කියනවා .
තව පැයක් තියනවා ඉවරවෙන්න ඔයා පැයම ඔතන හිටං ඉන්නවද ?
“ මම ඉන්නං ඔයා ඉක්මනට ගිහිං එන්නකෝ”
එයා මාව එලෙවුවා !
මම මෙතනම ඉන්නම් ඔයා පන්තිය ඉවරකරල එන්න .එයා හිනාවෙවී කියනවා . මටත් වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ . පන්තියේ අයත් බලං ඉන්නනවානේ.
මම ඉක්මනට එන්නම් කියලා පන්තියට ගියා . පන්තිය 12.30 ට තමයි ඉවරවෙන්න නියමිත ඒත් එදා මම 12.00 ඒක ඒක ඉවර කරා .
ඔන්න මම ආවා !. මම මගේ ආදරීට කිවුවා “එහෙනම් අපි ඉක්මනට මෙතනින් දුවමු දැන් ඒ ලමයි මෙතනින් නේද එලියට යන්නේ ! එයා මට මතක් කරා .
ඇත්තම නේන්නං අපි දෙන්නම අපේ Staff Room එකට ගියා .
ඇත්ත කියන්න ඕන මම එදා පුදුම විදිහට බයෙන් තමයි හිටියේ මොකද කියනවනම් එයාගෙ ගෙදරින් කවුරුහරි කඩා පැන්නොත් .
ඒත් දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් එහෙම දෙයක් නම් උනේ නෑ !
මම කලින් දවසේ එයාට දෙන්න තෑග්ගක් ගත්තා “ අත් රලෝසුවක් ” මට කෙල්ලොන්ට තෑගි තෝරන්න තේරෙන්නේ නෑ .
දවසක් අපේ ආයතනයේ මැනේජර් අයියා එයාගේ කෙල්ලට දෙන්න අත් රලෝසුවක් ගත්තා ඉතින් මමත් ඒකක් ගත්තා ඒ කඩෙන්ම .
ලස්සනට එතුවෙත් නෑ ඔහේ දුන්නා ( අයියෝ ! මට දැනුයි මතක් උනේ බිල ගැලෙවුවෙත් නෑ )
එයා බෑක් එක පිටින්ම ඒක අරගෙන . “මම දැන්ම බලන්නද ? ” කියල මගෙන් ඇහුවා
බලන්න ඉතිං ! ඒක දැකලා එයා මූන බෙරි කරගෙන අඬන්න ගත්තා .
මේ මොකද ?
මට ඇයි මෙච්චර වටින එකක් ගත්තේ ?
ඔවුමයි මට අමතක උනා දෙන්න මම ඕක ආයේ මාරුකරල වෙන එකක් අරං එන්නම් රු 50ක් විතර වටින
. එයාගේ පුංචි මලක් වගේ මූන හිනාවෙන් පිරුනා . මේක ඔයාම ගැටගහන්න එයා මට කිවුවා . මමත් ඒක ඒ පුංචි සියුමැලි අතේ බැන්දා !
ඊට පස්සේ ටික වෙලාවක් අපි ගැන කතාකරමින් හිටියා . මම ඒ වෙලාවේ එයාට කිවුවා මම අපි දෙන්නගේ ආදර කතාව බ්ලොග් එකක ලියනවා කියලා .
එයා මොනවත් කීවේ නෑ එයාට වැඩිය බ්ලොග් ගැන අවබෝධයක් නෑ . ඒක නිසා එයා කතාව වෙන අතකට හැරෙවුවා .
“සඳුදා ට්රිප් එකක් යනවා දහම් පාසලෙන්. මමත් යන්නද ?
හොඳයිනේ ගිහිං එන්න දහම් පාසලෙන්නේ එක්ක යන්නේ ! .
එයාට හරිම සතුටුයි
ටිකෙන් ටික මගේ ආදරී මට ජීවිතේ ගැන එයා හිතන හැටි මට කිවුවා . එයා මාව කොහොමහරි බඳිනවලු .
එයාගේ මලක් වගේ පුංචි හිත තලන්න මට ඕන උනේ නෑ . ඒත් නොදන්න අනාගතයක් ගැන එයාට බොරුවට පොරොන්දු දෙන්නත් මට ඕන කමක් තිබ්බේ නෑ .
මම එයාට කිවුවා ඔයා දැන් ඔහොඳට ඉගනගන්න . ඕව හිතන්න අපිට තව කල් තියනවා කියලා . එයා ඒක පිලිගත්තා .
ඇත්තටම කොහොම වෙයිද තව අවුරුදු කීයක් අපිදෙන්න හැංගෙන්නද ?
අවුරුදු 7 ක් අපිට මේවගේ බයෙන් ජීවත් වෙන්න වෙනවා .
මට දැනට වයස අවු 21 . එයාට 14 කොහොමද අපි මේ විදිහට දිගටම හැංගෙන්නේ ඒක කරන්න අමාරුයි නේද ?
ටිකෙන් ටික වෙලාව ගියා හරිම වේගෙන්.
මට තවත් පන්තියකට උගන්වන්නත් තියනවා වෙලාව 4.00
“මම යන්නම්” එයා මම දීපු ඔරලෝසුව ගලවලා බෑග් එකේ දාගත්තා
එයා යන්න ලෑස්තියි
යන්න සූදානම් වෙලා මේ පුංචි කෙල්ල පුදුම වැඩක් කරා !
එකපාරටම මගේ කකුල්දෙක අල්ලලා මට වැන්දා !
මට මොනවත් හිතාගන්න බැරිව ගියා මම එයාව නැගිට්ටවලා යන්න ඇරලුවා ……………………….
මගේ හිතේ අමුතු සතුටකුත් අමුතු දුකකුත් තියනවා ඒ ඇයිද කියන්න දන්නේනෑ .
එදා දවසට මම තවම ආදරෙයි ……………….
අද 2010 – 10 – 26 අඟහරුවාදා . එයාලා ට්රිෆ් එක යන දවස මම උගන්වන පන්තියත් අද. ඉතිං අද එයා පන්තියේ නෑ .
ඒත් මම ඒ පන්තිය පුරාවටම ඒ ලස්සන පුචි ඇස්දෙක පුරුද්දට වගේ හෙවුවා .
එක පාරටම පන්තිය මැදදී මෙයාගෙන් මට S.M.S නොකඩවා එන්න ගත්තා .
ඇයි අද ට්රිප් එක ගිය නිසා ෆෝන් එක එයා ගාව .
ඊට පස්සේ මට පාලුවක් දැනුනේ නෑ …
තවත් සතුටු හිතෙන කාරනයක් කියන්න තියනවා . මගේ පුංචි කෙල්ල .
මගේ නගාව එයාගේ හොඳම යාලුවා කරගෙන . ... නංගිව යාලුකරගෙන තියෙන්නේ නියම විදිහකට ඒක දිග කතාවක් …ඒක මෙතෙන්ට ඕන නෑ
ඔන්න මගේ පවුකාර ආදර කථාවේ අලුත්ම තත්වය ………………
මේතරම් පුංචි ලමයකුට ආදරේ කරලා මම ලොකු වරදක් තමයි කරේ දැන් මට ආපහු හැරෙන්න බෑ. මොන දේ උනත් මම මගේ ආදරේ රැකගන්න ඕන.
මම මේ බ්ලොග් එක හැදුවේ පරිගණක තාක්ෂ්නය ගැන අළුත් තොරතුරු දෙන්න හිතාගෙන. ඒත් මට මගේ ආදර කතාව මේකේ ලියන්න සිද්ධඋනා .
මට එයා වෙනුවෙන් තියන ආදරේ මම මැරෙන තුරාවටම තියනවා . එහෙනම් මම ඉන්නකම් මේ බ්ලොග් එකත් ලියවෙයි .
මේක කියවන අය මගේ (බ්ලොග් යාළුවෝ )මට කමෙන්ට් වලින් හොඳ සහයෝගයක් දීල තිබුනා මට හරි උපදෙස් දීල තිබුනා . ඔයාලා දීපු උපදෙස් මට ගොඩක් වැදගත් උනා.
මම උත්සහ කලේ මම කවුද යන්න නොදන්වා හොරෙන් මේ බ්ලොග් එක කරන්න
ඒත් මම කවුද ? ඉන්නේ කොහේද ? කියලා එක්කෙනෙක් දැනගෙන තිබුනා එයා තමයි මේ
!!!නිරහංකාරියකගේ අහිංසක සිතුවිලි!!! එයා මාව අතටම අල්ලගත්තා ඒක නිසා මේ බ්ලොග් එක ලියන්න පොඩි බයකුත් මට නැතුවාම නෙවේ
!!!නිරහංකාරියකගේ අහිංසක සිතුවිලි!!! මට ඔයාව විශ්වාසයි මගේ රහස්බව රකින්න. ඔයා ඒක කරන බව මට 100% විශ්වාසයි .
මම සඳරු :
මගේ මේ කථාව මම දිගටම ලියනවා ……. අවුරුදු කීයක් ගෙවෙනකං උනත් මම ලියනවා .
මමයි එයයි එකතු වෙන දවසක් එයිද එදා වෙනකම්ම මම මේ බ්ලොග් එක ලියනවා ……………
ඒත් මට තාම හිතෙනවා මම මේ කරන්නේ ලොකුම ලොකු පවක් කියලා ……..
ඒනිසා මේ ආදර කථාව තවමත් පවුකාරයි ….
ඔබ සැමට ජයෙන් ජයම වේවා !!
යලිත් හමුවනතුරු මතු සම්බන්ධයි......
ඔයාලගේ අදහස් කොමෙන් කරන්න. කැමති අය රේප් පාරක් දෙන්න...
කලින් කොටස කියවපු නැති යාලුවන්ට
මාගේ ආදරණීය ආදරේ ( 01 කොටස )
මාගේ ආදරණීය ආදරේ ( 02 කොටස )
සමාවෙන්න ඕනා යාලුවෝ සේරම.. කතාවේ ඉතිරි කොටස් දාන්න පරක්කු උනාට.. පොඩි ඔපරේශන් එකක් කරල හොස්පිට්ල් එකේ හිටියේ... එහෙනම් ඔන්න තුන්වෙනි කොටස...
මගේ පවුකාර ආදරයේ අලුත්ම තත්වය !!
මගේ පුංචි කෙල්ල. 2010/10/24 වෙනි ඉරිදා මාව බලන්න ආවා.
ඒ වෙනකොට වෙලාව 11.25 විතර ඇති . මගේ ෆෝන් එක රිං වෙන්න ගත්තා . මම ඉක්මනට ෆෝන් එක අතට අරගෙන කවුද බැලුවා .
ඒ කෝල් කරේ වෙන කවුරුත් නෙමේ . අපේ ආයතනයේReception ඉන්න අක්කා. මම ෆෝන් එක ගත්තේ නෑ කට් කරලා ඉස්සරහට ගියා . Receptionඉන්න අක්කා .
මට ඇගිල්ලෙන් මොකක්දෝ පෙන්වනවා . මම එබිලා බැලුවා !
බලද්දී මම මගේ පුංචි කෙල්ල අපේ ආයතනයට ඇතුළුවන තැන පාර ගාව හිටගෙන ඉන්නවා .
මම ඒ මොහොතේ තැපැල් කාර්යාල සේවක පිරිසකට . Internet ගැන පාඩමක් කරමින් තමයි හිටියේ .
කෝල් එක ආපු නිසා ඒක මොහොතකට නවත්වලා දාල තමයි ඉස්සරහට ආවේ . මම මගේ පුංචි ආදරී ගාවට ගියා . අද එයා හරිම ලස්සනයි.
මූනත් හිනාවකින් පිරිලා. මම එයාව මගේ ආදරී විදිහට හමුවන 7 වන වතාව .
අපේ ආදරේට වැඩි කාලයක් නෑ . හරියටම මාසයක් සම්පූර්න වෙන්නේ ලබන ඉරිදා . ඒ කියන්නේ 2010/10/31
යමු ඇතුලට මම එයාට කථාකරා “ අනේ මට බෑ ඔයා පන්තිය ඉවර කරලම එන්නකෝ ” එයා කියනවා මම කීපසැරයක්ම කථාකරා . ඒත් මෙයා බෑ කියනවා .
තව පැයක් තියනවා ඉවරවෙන්න ඔයා පැයම ඔතන හිටං ඉන්නවද ?
“ මම ඉන්නං ඔයා ඉක්මනට ගිහිං එන්නකෝ”
එයා මාව එලෙවුවා !
මම මෙතනම ඉන්නම් ඔයා පන්තිය ඉවරකරල එන්න .එයා හිනාවෙවී කියනවා . මටත් වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ . පන්තියේ අයත් බලං ඉන්නනවානේ.
මම ඉක්මනට එන්නම් කියලා පන්තියට ගියා . පන්තිය 12.30 ට තමයි ඉවරවෙන්න නියමිත ඒත් එදා මම 12.00 ඒක ඒක ඉවර කරා .
ඔන්න මම ආවා !. මම මගේ ආදරීට කිවුවා “එහෙනම් අපි ඉක්මනට මෙතනින් දුවමු දැන් ඒ ලමයි මෙතනින් නේද එලියට යන්නේ ! එයා මට මතක් කරා .
ඇත්තම නේන්නං අපි දෙන්නම අපේ Staff Room එකට ගියා .
ඇත්ත කියන්න ඕන මම එදා පුදුම විදිහට බයෙන් තමයි හිටියේ මොකද කියනවනම් එයාගෙ ගෙදරින් කවුරුහරි කඩා පැන්නොත් .
ඒත් දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් එහෙම දෙයක් නම් උනේ නෑ !
මම කලින් දවසේ එයාට දෙන්න තෑග්ගක් ගත්තා “ අත් රලෝසුවක් ” මට කෙල්ලොන්ට තෑගි තෝරන්න තේරෙන්නේ නෑ .
දවසක් අපේ ආයතනයේ මැනේජර් අයියා එයාගේ කෙල්ලට දෙන්න අත් රලෝසුවක් ගත්තා ඉතින් මමත් ඒකක් ගත්තා ඒ කඩෙන්ම .
ලස්සනට එතුවෙත් නෑ ඔහේ දුන්නා ( අයියෝ ! මට දැනුයි මතක් උනේ බිල ගැලෙවුවෙත් නෑ )
එයා බෑක් එක පිටින්ම ඒක අරගෙන . “මම දැන්ම බලන්නද ? ” කියල මගෙන් ඇහුවා
බලන්න ඉතිං ! ඒක දැකලා එයා මූන බෙරි කරගෙන අඬන්න ගත්තා .
මේ මොකද ?
මට ඇයි මෙච්චර වටින එකක් ගත්තේ ?
ඔවුමයි මට අමතක උනා දෙන්න මම ඕක ආයේ මාරුකරල වෙන එකක් අරං එන්නම් රු 50ක් විතර වටින
. එයාගේ පුංචි මලක් වගේ මූන හිනාවෙන් පිරුනා . මේක ඔයාම ගැටගහන්න එයා මට කිවුවා . මමත් ඒක ඒ පුංචි සියුමැලි අතේ බැන්දා !
ඊට පස්සේ ටික වෙලාවක් අපි ගැන කතාකරමින් හිටියා . මම ඒ වෙලාවේ එයාට කිවුවා මම අපි දෙන්නගේ ආදර කතාව බ්ලොග් එකක ලියනවා කියලා .
එයා මොනවත් කීවේ නෑ එයාට වැඩිය බ්ලොග් ගැන අවබෝධයක් නෑ . ඒක නිසා එයා කතාව වෙන අතකට හැරෙවුවා .
“සඳුදා ට්රිප් එකක් යනවා දහම් පාසලෙන්. මමත් යන්නද ?
හොඳයිනේ ගිහිං එන්න දහම් පාසලෙන්නේ එක්ක යන්නේ ! .
එයාට හරිම සතුටුයි
ටිකෙන් ටික මගේ ආදරී මට ජීවිතේ ගැන එයා හිතන හැටි මට කිවුවා . එයා මාව කොහොමහරි බඳිනවලු .
එයාගේ මලක් වගේ පුංචි හිත තලන්න මට ඕන උනේ නෑ . ඒත් නොදන්න අනාගතයක් ගැන එයාට බොරුවට පොරොන්දු දෙන්නත් මට ඕන කමක් තිබ්බේ නෑ .
මම එයාට කිවුවා ඔයා දැන් ඔහොඳට ඉගනගන්න . ඕව හිතන්න අපිට තව කල් තියනවා කියලා . එයා ඒක පිලිගත්තා .
ඇත්තටම කොහොම වෙයිද තව අවුරුදු කීයක් අපිදෙන්න හැංගෙන්නද ?
අවුරුදු 7 ක් අපිට මේවගේ බයෙන් ජීවත් වෙන්න වෙනවා .
මට දැනට වයස අවු 21 . එයාට 14 කොහොමද අපි මේ විදිහට දිගටම හැංගෙන්නේ ඒක කරන්න අමාරුයි නේද ?
ටිකෙන් ටික වෙලාව ගියා හරිම වේගෙන්.
මට තවත් පන්තියකට උගන්වන්නත් තියනවා වෙලාව 4.00
“මම යන්නම්” එයා මම දීපු ඔරලෝසුව ගලවලා බෑග් එකේ දාගත්තා
එයා යන්න ලෑස්තියි
යන්න සූදානම් වෙලා මේ පුංචි කෙල්ල පුදුම වැඩක් කරා !
එකපාරටම මගේ කකුල්දෙක අල්ලලා මට වැන්දා !
මට මොනවත් හිතාගන්න බැරිව ගියා මම එයාව නැගිට්ටවලා යන්න ඇරලුවා ……………………….
මගේ හිතේ අමුතු සතුටකුත් අමුතු දුකකුත් තියනවා ඒ ඇයිද කියන්න දන්නේනෑ .
එදා දවසට මම තවම ආදරෙයි ……………….
අද 2010 – 10 – 26 අඟහරුවාදා . එයාලා ට්රිෆ් එක යන දවස මම උගන්වන පන්තියත් අද. ඉතිං අද එයා පන්තියේ නෑ .
ඒත් මම ඒ පන්තිය පුරාවටම ඒ ලස්සන පුචි ඇස්දෙක පුරුද්දට වගේ හෙවුවා .
එක පාරටම පන්තිය මැදදී මෙයාගෙන් මට S.M.S නොකඩවා එන්න ගත්තා .
ඇයි අද ට්රිප් එක ගිය නිසා ෆෝන් එක එයා ගාව .
ඊට පස්සේ මට පාලුවක් දැනුනේ නෑ …
තවත් සතුටු හිතෙන කාරනයක් කියන්න තියනවා . මගේ පුංචි කෙල්ල .
මගේ නගාව එයාගේ හොඳම යාලුවා කරගෙන . ... නංගිව යාලුකරගෙන තියෙන්නේ නියම විදිහකට ඒක දිග කතාවක් …ඒක මෙතෙන්ට ඕන නෑ
ඔන්න මගේ පවුකාර ආදර කථාවේ අලුත්ම තත්වය ………………
මේතරම් පුංචි ලමයකුට ආදරේ කරලා මම ලොකු වරදක් තමයි කරේ දැන් මට ආපහු හැරෙන්න බෑ. මොන දේ උනත් මම මගේ ආදරේ රැකගන්න ඕන.
මම මේ බ්ලොග් එක හැදුවේ පරිගණක තාක්ෂ්නය ගැන අළුත් තොරතුරු දෙන්න හිතාගෙන. ඒත් මට මගේ ආදර කතාව මේකේ ලියන්න සිද්ධඋනා .
මට එයා වෙනුවෙන් තියන ආදරේ මම මැරෙන තුරාවටම තියනවා . එහෙනම් මම ඉන්නකම් මේ බ්ලොග් එකත් ලියවෙයි .
මේක කියවන අය මගේ (බ්ලොග් යාළුවෝ )මට කමෙන්ට් වලින් හොඳ සහයෝගයක් දීල තිබුනා මට හරි උපදෙස් දීල තිබුනා . ඔයාලා දීපු උපදෙස් මට ගොඩක් වැදගත් උනා.
මම උත්සහ කලේ මම කවුද යන්න නොදන්වා හොරෙන් මේ බ්ලොග් එක කරන්න
ඒත් මම කවුද ? ඉන්නේ කොහේද ? කියලා එක්කෙනෙක් දැනගෙන තිබුනා එයා තමයි මේ
!!!නිරහංකාරියකගේ අහිංසක සිතුවිලි!!! එයා මාව අතටම අල්ලගත්තා ඒක නිසා මේ බ්ලොග් එක ලියන්න පොඩි බයකුත් මට නැතුවාම නෙවේ
!!!නිරහංකාරියකගේ අහිංසක සිතුවිලි!!! මට ඔයාව විශ්වාසයි මගේ රහස්බව රකින්න. ඔයා ඒක කරන බව මට 100% විශ්වාසයි .
මම සඳරු :
මගේ මේ කථාව මම දිගටම ලියනවා ……. අවුරුදු කීයක් ගෙවෙනකං උනත් මම ලියනවා .
මමයි එයයි එකතු වෙන දවසක් එයිද එදා වෙනකම්ම මම මේ බ්ලොග් එක ලියනවා ……………
ඒත් මට තාම හිතෙනවා මම මේ කරන්නේ ලොකුම ලොකු පවක් කියලා ……..
ඒනිසා මේ ආදර කථාව තවමත් පවුකාරයි ….
ඔබ සැමට ජයෙන් ජයම වේවා !!
යලිත් හමුවනතුරු මතු සම්බන්ධයි......
ඔයාලගේ අදහස් කොමෙන් කරන්න. කැමති අය රේප් පාරක් දෙන්න...
කලින් කොටස කියවපු නැති යාලුවන්ට
මාගේ ආදරණීය ආදරේ ( 01 කොටස )
මාගේ ආදරණීය ආදරේ ( 02 කොටස )
